Compleet uitgeput zit ik dit stukje te typen terwijl ik nog na geniet van een loeizware, maar schitterende, bouwmarathon. Er is door heel veel mensen zo hard gewerkt dit weekend dat we weer met vertrouwen de laatste dagen ingaan.

De focus van dit weekend lag bij de kar voornamelijk op het plakken. Het plakken was zeker bij deze temperaturen weer een hels karwei. Papiertjes moesten snel worden door gegeven omdat ze ander bevroren aankwamen en de behangerslijm stond constant op een gaspit om deze maar vloeibaar te houden. Handen liepen blauw aan en en regelmatig hoorde je mensen vloeken en schelden op de kou. Toch is er extreem hard gewerkt door het plakteam. Vrijdagochtend zat er nog geen enkel papiertje op de grote pop in het midden van de kar en nu staat deze, net als ongeveer negentig procent van de kar, al mooi glimmend in het wit.

Daarnaast begint de trekker al mooi vorm te krijgen en zit het tempo er bij de pakken ook goed in. Er waren weer diverse moeders en vaders opgetrommeld die een hele middag druk genaaid, geknipt en gepiepschuimd hebben. Het hele weekend was schitterend, maar mijn persoonlijke favoriete moment was de zaterdagavond. We hadden een aantal kleine poppen naar het gebouw gebracht om ze daar af te maken en dit ontwikkelde zich in een bloedfanatieke bouwavond. In een sneltreinvaart werd er gegaast en geverfd en het plakken ging zelfs in zo’n hoog tempo dat onze smeerders de volgende dag klaagden over spierpijn.

Het was een goed weekend waarin veel is gedaan, maar we zijn er nog lang niet. Het verven moet deze week even goed op gang komen en ook moet de trekker nog in het gaas en vervolgens nog in drie lagen geplakt worden en de pakken moeten nog afgemaakt worden en er moet nog van alles geregeld worden en…. en….. en….. *haalt even diep adem*

Maar ik heb er in ieder geval weer vertrouwen in! En extreem veel zin in carnaval!

Ijsbloemen tekenen zich alweer af, het woord rayonhoofd is alweer gevallen en de emmers behangerslijm staan stijf bevroren in de schuur. Dat kan uiteraard maar één ding betekenen: het is koud in Nederland. En als het koud in Nederland is, dan is het natuurlijk ook erg koud in de schuur.

Zo gaan de flesjes bier eerst even tien minuten voor de heater voordat ze genuttigd worden (Maarten had gisteren het eerste bierijsje al te pakken), drinken we onze koffie tegenwoordig weer in de keet en is het mogelijk om vakkundig een spijker in een stuk hout te slaan met de stijf bevroren smeerbezem.

Desalniettemin zetten onze bouwers stug door. Er wordt inmiddels aan de trekker gelast en de kar is ook bijna afgegaast. Maar met deze kou draait het natuurlijk allemaal om onze plakkers. Warme handen had je meestal toch al niet, maar met deze temperaturen is het uiteraard helemaal afzien. Gelukkig staat er inmiddels een heater op de plaktafel zodat ze tijdens het plakken hun handen nog redelijk warm kunnen houden.

Toch zijn de plakkers momenteel de belangrijkste mensen in de schuur. Dit is namelijk waar deze week (en helemaal tijdens de bouwmarathon van dit weekend) een grote slag geslagen moet worden. We zullen zien of komende zondag mijn hartslag weer normaal is, mijn grijze haren zich terug hebben getrokken in mijn hoofd en of de algehele stressfactor weer naar beneden is…

*Dit stukje is gebaseerd op de updates die ik dagelijks krijg over de situatie bij de kar. Aangezien ik in Groningen vast gelast zit en de stand van zaken nog niet met eigen ogen heb kunnen aanschouwen vertrouw ik op de eerlijkheid van mijn collega-bouwers. Eventuele foute inschattingen zijn dan ook compleet aan hun toe te rekenen. Dank u.*

Het tempo lijkt langzamerhand weer een beetje terug te komen. Een aantal bouwers zijn terug van vakantie of hun maandenlange stage op zee en daarnaast zijn er veel bouwers die een aantal uurtjes extra hebben gepakt. Het lijkt erop dat we dit weekend een vinkje kunnen zetten achter ‘vormen op de kar’ en hopelijk ook achter ‘gaaswerk op de kar’. Dit betekend dat het las- en het gaasteam zich straks compleet kunnen storten op de tractor en met nog drie week te gaan is dat zeker geen overbodige luxe.

Daarnaast zijn veel mensen ook overdag of op andere locaties bezig geweest met carnaval 2012. Zo staakten de leraren van het voortgezet onderwijs gisteren en een forse club scholieren heeft daar optimaal van geprofiteerd door een paar uurtjes extra te gazen en te plakken. Ook vermoed ik dat een niet nader te noemen huis in het Nieuwland nu compleet onder de groene pluis zit van al het knipwerk wat daar is gebeurt. In Groningen was ditmaal geen pluis te vinden, maar ik denk dat ik zo maar even de stofzuiger pak om de laatste restjes blauw knipafval hier weg te halen.

Dit weekend wordt een belangrijk weekend voor Scouting Ter Apel. Veel projecten moeten dit weekend succesvol worden afgerond om maar zicht te blijven houden op dat ene belangrijke doel: de carnavalsoptocht van ‘t Klooster en de Wieke 2012. Naast dit vooruitzicht is er dit weekend uiteraard ook weer tijd voor een klein feestje: zaterdag gaan we samen met de Johnnies en Firma-Onbenul een ronde maken langs elkaars karren. Ik vermoed dat dit een avond wordt met veel gezelligheid en tevens veel discussies over carnaval, technieken en de verschillende bouwstijlen.